Karanlýkta
Ahmet Kaya

Akþam olur karanlýklar çökende
Devriyeler adým adým gezende
Kar kaplamýþ solmuþ güller görende
Sarýlýp dallarýna öpesim gelir.

Sanki gökten kar yerine kan yaðýyor
Kar altýnda üþümüþ bir çocuk aðlýyor
Yaþlý gözleriyle bana bakýyor
Akan gözyaþýný içesim gelir.

Ýþte böyle karanlýklar içinde
Devriyeler adým adým gezende
Yar uykuda ben yine penceremde
Doðacak güneþi göresim gelir.