Jantjes vuile vingertjes
Willeke Alberti

Onder de wol, 't hartje zo vol
Ligt snikkend kleine Jantje
Moesje is boos en rusteloos
Woelt hij in 't ledikantje
Handjes zijn vuil, hij groef een kuil
En de tuinman die heeft hem beknord
Dat mocht Jantje niet doen
En ze gaf hem geen zoen
Nu ziet hij als hij slaperig wordt

Tien kleine vuile vingers
Aan twee handjes zwart als roet
Tien kleine vuile vingers
Waarmee hij veel ondeugends doet
Twee grote dikke tranen
Bigg'len langs zijn wangen neer
En hij fluistert zachtjes, half in slaap
Mammie, Jantje doet het nooit weer

Ook moeder droomt, zij ziet beschroomd
Aan d'hemelpoort klein Jantje
Stil blijft hij staan, dan klopt hij aan
Met kleine vuile handjes
D'engel die 't hoort, opent de poort
En zegt: "Jantje kom binnen, mijn kind
Zijn je handjes ook zwart, blank als sneeuw is je hart"
Dan ontwaakt moeder plots'ling en vindt

Tien kleine vuile vingers
Aan twee handjes zwart als roet
Tien kleine vuile vingers
Waarmee hij veel ondeugends doet
Twee grote dikke tranen
Bigg'len langs zijn wangen neer
En hij fluistert zachtjes, half in slaap
Mammie, Jantje doet het nooit weer