Woensdagavond, Donderdagmorgen
Zeedijk

toen op woensdagavond zat hij bij me op de bank
met de trein van vijf over zes, avondretour
nee hij at niet mee had op het station al wat gesnackt
de laatste tijd had hij toch al niet zo'n trek

nee hij kwam zomaar even langs, het was al weer zo lang geleden
dat we als vrienden op de fiets naar de middelbare school toe reden
ik heen op kop jij terug, soms de hele weg gezwegen
jij was het die altijd zei: hoe de wind ook waait ik heb hem altijd tegen

we zouden samen nog eens naar Parijs of dan tenminste Amsterdam
maar op de een of andere manier kwam het daar nooit van

na het sportjournaal zei jij zullen we weer eens net als vroeger
net als toen ik heb nog geen zin al met de trein terug te gaan
ouderwets in onze kroeg de week doormidden zagen
morgen tijd genoeg tijd genoeg om op te staan

als vanouds zo vertrouwd vergat jij me weer te vragen
of ik dat eigenlijk ook wel wilde weer als vroeger naar de kroeg
ik wilde geen zeikerd lijken ook al moest ik morgen werken
het mooiste moment om afscheid te nemen is 's morgens vroeg

zeiden we tegen elkaar als we naar huis toe reden
na elk eindexamenfeest aan het einde van de nacht
en langs slierten ochtendnevel reden we over wegen
met alle twee een leeg hoofd en voor ons een lege dag

pas toen na alle pilsjes kwam het hoge woord eruit
dat ze een ander had en ze had het al die tijd verzwegen
en je huilde op mijn schouder en ik wist ook niet wat
en jij zei: hoe de wind ook waait ik heb hem altijd tegen

en we zouden samen nog ooit naar Parijs of tenminste Amsterdam
maar op de een of andere manier kwam het er niet van

en dat ik een vriend was een echte vriend was
nu wel dacht ik maar het was genoeg
ook al was het maar woensdagavond alleen de bank en de TV
ik dacht: het mooiste moment om afscheid te nemen is 's morgens vroeg

zeiden we tegen elkaar als we naar huis toe reden
na een eindexamenfeest aan het einde van de nacht
en langs slierten ochtendnevel reden we over wegen
met alle twee een leeg hoofd en voor ons een lege dag

laten we het weer doen dat we het nu goed doen
we nemen afscheid maar dan ook voor goed